Ένα κακό δεκάλεπτο στο πρώτο ημίχρονο και μια στιγμή αδράνειας λίγα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη της αναμέτρησης ήταν αρκετά για να μην πάρει απολύτως τίποτα από ένα παιχνίδι όπου ήταν στα μέτρα του.  Η ομάδα πάντως έδειξε καλά στοιχεία και αν αναλογιστεί κανείς ότι απέναντι του είχε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια κάνει εξαιρετικές πορείες στην πρώτη κατηγορία και είχε σαφώς περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της σε σχέση με εμάς που δώσαμε μόλις το δεύτερο παιχνίδι θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα πήγαμε αρκετά καλά παρά το αρνητικό αποτέλεσμα.

Το παιχνίδι άρχισε και με τις 2 ομάδες να προσπαθούν να βγουν μπροστά αλλά τον Πανιώνιο να είναι αυτός που να βρίσκει τους τρόπους για να απειλήσει την εστία μας. Εκεί όμως ήταν ο Καντιμοίρης όσες φορές χρειάστηκε και κράτησε το μηδέν σε 1-2 επικίνδυνες φάσεις που μύριζαν γκολ.  Καθώς όμως πλησιάζαμε προς το τελευταίο δεκάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου η άμυνα μας έδειχνε ολοένα και πιο ασταθής με τους παίκτες του Πανιωνίου να δημιουργούν διαδοχικές επικίνδυνες καταστάσεις και τελικά στο 39' να καταφέρνουν να ανοίγουν στο σκορ. Στην επανάληψη η ομάδα μπήκε μεταμορφωμένη προς το καλύτερο. Έτρεξε περισσότερο, κυκλοφόρησε την μπάλα πολύ καλύτερα και κατάφερε να πετύχει ένα καθαρό γκολ στο 58'  όπου ο διαιτητής εξάντλησε την αυστηρότητα χρεώνοντας  επιθετικό φάουλ πάνω στον τερματοφύλακα του Πανιωνίου. Η ομάδα δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια συνέχισε εξίσου δυνατά και κατάφερε στο 73΄ μετά από εκτέλεση κόρνερ να ισοφαρίσει με τον Μουμιν. Και ενώ όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα τελείωνε στο 1-1 ήρθε στα τελευταία λεπτά  το λάθος της άμυνας που δεν αντέδρασε σωστά σε μακρινό ευθύβολο σουτ με αποτέλεσμα ο Πανιώνιος να κάνει το 1-2 και να φύγει με τη νίκη.  Η ομάδα έδειξε δύο διαφορετικά πρόσωπα με αυτό του δευτέρου ημιχρόνου να αφήνει χαμόγελα αισιοδοξίας για τη συνέχεια. Η ταχύτητα και το πάθος των παικτών είναι τα γνώριμα χαρακτηριστικά του φετινού ΑΡΗ όπως έχει φανεί από τα παιχνίδια που έχουμε δώσει ως τώρα. Το πρόβλημα που εξακολουθεί να υπάρχει και θα πρέπει να λυθεί το συντομότερο δυνατό είναι αυτό τη επιθετικής ανάπτυξης. Γιατί αν σήμερα όπως και κόντρα στον Αιγινιακό για το κύπελλο κόντρα σε ομάδες που δεν κλείνονται δυσκολευόμαστε να δημιουργήσουμε φάσεις και να βρούμε τον δρόμο προς τα δίχτυα, όταν στην FootballLeagueη πλειοψηφία των ομάδων θα μας παίζουν με κλειστές άμυνες και αντεπιθέσεις τα πράγματα θα είναι δύσκολα.

Μια ήττα ποτέ δεν γίνεται να μας χαροποιεί αλλά καλό είναι να βλέπουμε όλα τα δεδομένα όπως ποιος ήταν ο αντίπαλος αλλά και σε ποια φάση βρίσκεται η ομάδα μας. Ως τώρα τα φιλικά παιχνίδια και τα 2 του κυπέλλου δεν μας επιτρέπουν να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Τα πάντα θα φανούν το ερχόμενο Σάββατο στην πρεμιέρα της Football League εκεί όπου περιθώρια για ελπιδοφόρες εμφανίσεις χωρίς τους 3 βαθμούς δεν θα υπάρχουν.

ΥΓ. Εχθρική διαιτησία με ακυρωθέν γκολ και γκαντεμιά στα τελευταία λεπτά... δεν ξεκινάει καλά η χρονιά...